POWRÓT WOJCIECH GUNIA POWOJENNY ZBIÓR OPOWIADAŃ

Opis

POWRÓT WOJCIECH GUNIA Wznowienie kultowego, pierwszego powojennego zbioru opowiadań weird fiction w Polsce. Wydanie zawiera dodatkowy tekst Ogród, nocne niebo. Oto nadchodzi wielki finał, wieńczący dzieło danse macabre, gdzie pośród szarpania i kotłowania rozpadają się ludzkie formy, zlewając się we wrzącą, broczącą krwią, poskręcaną kupę mięsa i żył. Łapiemy cuchnące czerwonym odorem powietrze, mokrzy od lepkiego, wstrętnego potu. Z góry wszystko dobrze widać, obserwujemy zastygłą publiczność, której zapadająca nad sceną cisza i gasnące powoli światła nie mogą wyrwać z odrętwienia. Dopiero opadnięcie czarnej jak noc kurtyny wybudza ich z letargu. „Opowiadania Wojciecha Guni czyta się, jakby były efektem tajnej współpracy Brunona Schulza, Franza Kafki i Thomasa Ligottiego. To nastrojowa proza skupiona na sprawach ostatecznych” – Dawid Kain, pro­zaik, tłumacz. „Wojciech Gunia to twórca świadomy. W Polsce dawno nie było literatury grozy o takim potencjale inte­lektualnym, o tak niebanalnym podejściu do języka. Zbiór Powrót powinien być wydarzeniem wśród wielbicieli niesamowitości metafizycznej” – Mateusz Kopacz, tłumacz, redaktor portalu hplovecraft.pl. „Cóż za kosmiczna afera! Jak niebywałe pisarskie ambicje! Co za styl! Zaprawdę, powiadam wam: się­gając po Powrót Wojciecha Guni, pakujecie się w poezję, metafizykę i grozę. Nie mówcie, że nie ostrzegałem” – Jakub Winiarski, pisarz, nauczyciel pisania, red. nacz. „Nowej Fantastyki” w latach 2010-2013. Wojciech Gunia (ur. 1983 w Nowym Sączu) – absolwent Wydziału Polonistyki UJ. Prozaik, czasami tłumacz i okazjonalnie fotograf. Autor książek Powrót (2014, 2020), Nie ma wędrowca (2016 – uhonorowana Nagrodą im. Stefana Grabińskiego), iMiasto i rzeka (2018) oraz Dom wszystkich snów (2020). Publikował także w magazynach „Trans/wizje”, „Nowa Fantastyka”, „OkoLica Strachu” i „Histeria” oraz w kilku antologiach