Słownik skrótów i skrótowców - Jerzy Podracki - książka wyd. 1999

Opis

Rezultatem skracania wyrazów, zestawieĔ, nazw wielowyrazowych w jĊzyku są skrócenia, które okreĞla siĊ mianem skrótów i skrótowców. Oba te terminy są róĪnie definiowane w literaturze jĊzykoznawczej. Przytoczmy tu tylko niektóre z definicji. Sáownik ortograficzny jĊzyka polskiego terminu skróty uĪywa dla skróconych pojedynczych wyrazów, natomiast terminem skrótowce okreĞla skrócone poszczególne grupy wyrazowe. Wedáug autora sáownika — „Przez skrótowce rozumiemy zespolenie skrótów poszczególnych wyrazów wchodzących w skáad nazwy wielowyrazowej” (SOJP: 131). W związku z tak sformuáowaną definicją do skrótowców zaliczone zostaáy równieĪ jednostki odnoszące siĊ do nazw pospolitych, np. cdn. (ciąg dalszy nastąpi), itd. (i tak dalej), itp. (i temu podobne), br. (bieĪącego roku), bm. (bieĪącego miesiąca), jw. (jak wyĪej), lp. (liczba porządkowa, liczba pojedyncza), nb. (notabene), np. (na przykáad), tj. (to jest), tzn. (to znaczy), tzw. (tak zwany), Ğp. (ĞwiĊtej pamiĊci), ww. (wyĪej wymieniony). Redaktor sáownika M. Szymczak zaznacza, Īe skrótowce tego typu czytamy zwykle jako caáe wyrazy. W podobny sposób termin skrótowiec definiuje EWJP: „skrótowce są to wyrazy (rzeczowniki) powstaáe przez skrócenie wyraĪenia dwu lub wiĊcej wyrazowego”. Termin skrót nie zostaá w tej pozycji zdefiniowany. Takie samo stanowisko prezentują Jodáowski i Taszycki w Sáowniku ortograficznym i prawidáach pisowni polskiej (1973): „skrótowcami nazywamy áącznie pisane poáączenia kilku skrótów; skáadają siĊ one zwykle z początkowych liter kilku wyrazów” (cyt. za: MáodyĔski 1974: 408). Wedáug powyĪszych definicji róĪnica miĊdzy skrótem a skrótowcem miaáaby charakter iloĞciowy (MáodyĔski 1974: 408). JeĪeli skracamy graficznie jeden wyraz (dr, prof.), mamy do czynienia ze skrótem, a jeĪeli dwa lub wiĊcej (np. m.in., itd., itp.)