Zbiegostwo chłopów w województwie krakowskim na przełomie XVI i XVII wieku - Aniela Kiełbicka - książka historyczna wyd. 1989

Opis

Formalnie każdy chłop pańszczyźniany w Polsce był przywiązany do ziemi i traktowany jak własność szlachcica. Żył na łasce pana, musiał bezpłatnie, niewolniczo pracować na folwarku, poza tym zaś stanowił żywy towar. Mógł zostać sprzedany lub oddany, jeśli tak zażyczył sobie pan dziedzic. Prawo do opuszczania wsi zostało ograniczone już w średniowieczu, a w dobie nowożytnej w praktyce nie istniały żadne legalne drogi wyrwania się z poddańczego statusu. Nie znaczy to jednak wcale, że chłopi nie opuszczali wsi. Tyle że robili to wbrew prawu, ustanowionemu przez szlachtę. Zbiegostwo stało się główną formą aktywnego sprzeciwu polskich chłopów wobec folwarcznego terroru. Za granicą zdesperowani wieśniacy organizowali masowe rebelie. W Polsce – przyparci do muru decydowali się uciekać.