Analiza funkcjonalna, Tom 49 - Andrzej Alexiewicz - książka wyd. 1969

Opis

Andrzej Tadeusz Alexiewicz - polski matematyk, profesor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, doktor habilitowany, autor publikacji naukowych. W 1935 ukończył Państwowe VI Gimnazjum Męskie im. Stanisława Staszica we Lwowie, po czym podjął studia z zakresu fizyki, a później matematyki na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Jana Kazimierza. W 1940, już podczas pierwszej okupacji sowieckiej Lwowa obronił pracę magisterską pisaną pod kierunkiem Eustachego Żylińskiego. W 1941 został asystentem na Uniwersytecie. Po wkroczeniu do Lwowa wojsk niemieckich wraz z wieloma innymi przedstawicielami polskiej nauki i kultury znalazł schronienie przed represjami okupanta w Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym i Wirusami prof. Rudolfa Weigla. W 1944 u prof. Władysława Orlicza obronił doktorat na Tajnym Uniwersytecie we Lwowie. W maju 1945 wraz z prof. Orliczem opuścił Lwów udając się do Poznania, gdzie podjął pracę naukową na UAM. Na tej uczelni w 1948 roku uzyskał habilitację, w 1953 tytuł profesora nadzwyczajnego a w 1961 zwyczajnego. Był najpierw prodziekanem (1951-54) a później dziekanem (1954-55) Wydziału Matematyczno-Fizyczno-Chemicznego oraz prorektorem UAM (1956-59). Wykładał też gościnnie na uczelniach amerykańskich. Przez 18 lat, do przejścia na emeryturę w 1987 roku piastował stanowisko dyrektora Instytutu Matematyki UAM. Był również prezesem Oddziału Poznańskiego Polskiego Towarzystwa Matematycznego i Oddziału Poznańskiego Towarzystwa Miłośników Lwowa. W 1952 otrzymał Nagrodę im. Stefana Banacha. Pochowany na cmentarzu św. Jana Vianneya w Poznaniu. Fragment z książki : "Niniejsza książka jest opracowaniem, w nieco rozszerzonej postaci, wykładów, które prowadzę od kilku lat w Uniwersytecie im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Celem jest jej zapoznanie czytelnika z podstawowymi pojęciami i twierdzeniami analizy funkcjonalnej. Przedmiotem badań tej dyscypliny są przestrzenie lioniowe, będące równocześnie przestrzeniami topologicznymi oraz ciągłe odwzorowania liniowe takich przestrzeni. Przymiotnik "funkcjonalna" w jej nzawie nie jest użyty w takim sensie, w jakim zazwyczaj występuje w języku potocznym."