Fizjologia i patologia noworodka - A.F. Tur - książka wyd. 1958

Opis

FIZJOLOGIA I PATOLOGIA NOWORODKA. Okresem noworodkowym nazywamy okres pierwszych 2—4 tygodni życia dziecka. W chwili urodzenia płód zmienia środowisko wewnątrz- maciczne na środowisko świata zewnętrznego i musi przystosować się do zupełnie nowych warunków życia. Po przecięciu pępowiny ustaje dopływ krwi od matki do dziecka, a z nią dopływ tlenu i składników odżywczych. Zmienia się krążenie krwi, noworodek zaczyna oddychać, żywić się i regulować swoją ciepłotę samodzielnie. Przystosowanie tych podstawowych procesów życiowych do nowego środowiska powoduje poważne zmiany w organizmie noworodka. Największe zmiany zachodzą w pierwszych godzinach życia. Konieczność przystosowania się do nowego środowiska, jak i samo przebycie porodu (fizjologicznego) jest nawet dla zdrowego noworodka dużym bodźcem (stress). Noworodek może po urodzeniu znaleźć się w stanie wstrząsu. Dalszy los noworodka zależy od tego, czy i jak potrafi przystosować się do nowych warunków życia. Na ogół noworodki przystosowywują się sprawnie do nowego otoczenia. Niemożność przystosowania się kończy się chorobą lub śmier-cią. Po pomyślnym ukończeniu przystosowywania, kończy się okres noworodkowy, a zaczyna okres niemowlęcy.