Błąd co do przymiotu osoby a ważność małżeństwa kanonicznego - Wojciech Górlaski - książka wyd. 2012

Opis

W strukturze kanonu 1097 § 2 kpk wyróżniamy następujące elementy: błąd oraz przymiot osoby jako jego przedmiot. Prawodawca ponadto wskazuje, że błąd ów czyni małżeństwo nieważnym tylko, gdy przymiot był bezpośrednio i zasadniczo zamierzony. Błąd to fałszywy sąd o rzeczywistości, silne przekonanie co do czegoś fałszywego, co uważa się za prawdę. Podmiot niezgodnie z rzeczywistością obiektywną ocenia rzeczywistość. W procesie decyzyjnym intelekt przedstawia woli przedmiot fałszywy i zniekształcony, a w konsekwencji wola zostaje błędnie skłoniona do chcenia czegoś lub do wyrażenia zgody na coś, co nie odpowiada rzeczywistości obiektywnej. Błąd musi determinować wolę na tyle, że dana decyzja nie doszłaby do skutku, gdyby podmiot miał prawdziwą wiedzę o rzeczywistości. Podmiot musi być głęboko osobiście przekonany, że jest tak, a nie inaczej. Błąd to sąd pozytywny i aktywny, lecz fałszywy co do przedmiotu, ku któremu skłania się wola.